عبور از بحران نوجوانی در کمال آرامش
header
آموزش کف پوش سه بعدی

عبور از بحران نوجوانی در کمال آرامش

عبور از بحران نوجوانی در کمال آرامش

 

چگونه در خانواده عمل کنیم تا نوجوانان ما دارای آینده ای توأم با موفقیت و کامیابی باشند؟
برای آنکه بتوان برای فرزندان نوجوان خود آینده ای سرشار از موفقیت و کامیابی داشت، باید به دو دوره زندگی او توجه ویژه ای داشته باشیم:
اول: دوران کودکی فرد
دوم : دوران نوجوانی
دلیل این دسته بندی آن است که دوران نوجوانی ادامه دوران کودکی بوده و بخش مهمی از شخصیت یک فرد در دوران کودکی شکل می گیرد…اگر بتوانیم در دوران کودکی یک فرد به برخی مسائل توجه ویژه کنیم به دوران نوجوانی و آینده آن فرد کمک شایانی کرده ایم. به عبارت دیگر ما می توانیم ضمن کنترل محیط خارجی رشد کودک و به کار بردن معیارهایی صحیح در این دوران گام های اولیه آینده موفق یک فرد را رقم بزنیم. به عنوان نمونه یکی از مسایل که باید در دوران کودکی فرد توجه کنیم تغذیه کودک است.
مورد دیگر بیماری ها و آسیب هایی است که در دوره کودکی فرد را تهدید می کند که لزوما” توجه و پیشگیری در این امر مهم است. همچنین نوع جامعه پذیر کردن فرد و آموزش های ابتدایی هدفدار نیز در این دوره مهم و اساسی است. در ادامه در دوران کودکی هر فرد به نوعی رفتارهای والدین و بزرگترهای تأثیرگذار را تقلید می کند که باید در این زمینه مراقب رفتارهای خود در دوران رشد و شکل گیری شخصیت کودک باشیم. چرا که هر نوع اعمال منفی و مثبت به عنوان عاملی برای تقلید کودک می شود و عواقب آن در آینده مشهود است.
اما مرحله بعدی توجه به دوران نوجوانی فرد است. ( هر چند برخی نکاتی که ذکر می کنیم را باید از دوران کودکی فرد هم انجام دهیم). این دوران از مهمترین دوران زندگی هر فرد در جریان رشد و تکامل شخصیتی است. چرا که یکی از مهمترین و بحرانی ترین اتفاق زندگی یعنی بلوغ، در این دوره به وقوع می پیوندد. در این دوره، فرد هم از لحاظ روحی تأثیرپذیر است و هم از لحاظ جسمی و جنسی دارای شرایط و نیازهای جدید می باشد.
توجه به این نکات می تواند برای آینده او بسیار مهم باشد. یکی از این مسائل رشد و توسعه احساس اعتماد به نفس در نوجوان است. یعنی باید احساس اتکای به خود و اعتماد به نفس را در انجام امور شخصی در نوجوان پرورش داد که این امر می توان با برخی سیاستها و شرایط تربیتی در فرد ایجاد و تقویت کرد. انجام کارهای شخصی خود در منزل و برخی کارها و امور خانواده در بیرون از منزل(آن دسته از اموری که در حد و اندازه توان یک فرد نوجوان باشد) می تواند زمینه ساز این امر باشد و در فرد نوجوان این احساسات را تقویت کند.
مسأله بعدی توجه و تحسین فرد نوجوان درانجام امور است. چرا که در این مرحله نوجوان در کشاکش حقارت و سازندگی است و توجه و تحسین ما برای انجام امور شخصی، تحصیلی و خانوادگی نوجوان می تواند احساس سازندگی را در او پرورش دهد. در واقع این امر می تواند احساس عدم توانایی را در فرد نوجوان کاهش دهد. مسأله دیگر آن است که فرد نوجوان به دلیل برخی اتفاقات مانند بلوغ و تغییرات روحی، روانی و جسمانی، به دنبال جستجوی هویت خویش است و می خواهد نقش خود را در محیط زندگی و جامعه خود بیابد. ما می توانیم در این دوره با توجه بیشتر و کمک به فرزند نوجوان خود او را در یافتن هویت و نقش خود کمک کنیم. این امر می تواند با نزدیکی و صمیمیت بیشتر با فرزندمان و همچنین آگاه کردن او از طریق دادن برخی وظایف و امور مهمتر خانواده میسر شود. در واقع باید او را هم کمی در این زمینه آزاد بگذاریم و هم در برخی موارد از آزادی های او بکاهیم.
شناخت ارزش ها و هنجارهای عمومی جامعه به فرد نوجوان در این برهه بسیار کمک کننده است. عدم کمک به فرزند نوجوان در یافتن هویت و نقش خود به سردرگمی، تزلزل، بحران هویت و بحران شخصیت در او می انجامد. همچنین در این مرحله آموزش صحیح به فرد نوجوان برای داشتن تجربه اجتماعی مفید مهم است. این آموزش را می توان به کمک فیلم، موسیقی، هنر، ادبیات و…. فراهم کرد. این آموزش ها سبب می شود تا او در شناخت فردیت خود و واکنش های اجتماعی موفق تر باشد و بهتر بتواند با فرهنگ کلی جامعه آشنا شده و در این مسیر هویت و نقش خود را بهتر بشناسد.
آموزش صحیح ما، وسایل ارتباط جمعی، هنر و ادبیات، موسیقی و فیلم در کنار آموزش های منظم و مطابق با اصول مدرسه می تواند کمک شایانی به فرزند نوجوان ما بکند. اما لازم است بدانیم که هر یک از این عناصر می تواند در آسیب زدن به فرد نوجوان مؤثر باشد و او را از مسیر آینده موفق بازدارد که باید در کاربرد همه این عناصر دقت، ظرافت و حساسیت کامل را در نظر داشت. نکته مهم دیگر در این دوره دادن استقلال به فرزند نوجوان است. بسیاری از والدین فکر می کنند که اعطای این استقلال فرد را به انواع آسیب ها نزدیک می کند، در حالی که دادن استقلال همراه با کنترل و نظارت مداوم و غیرمحسوس می تواند فرد نوجوان را از عصیانگری و پرخاشگر بودن در آینده نجات دهد.
بایدفرزند نوجوان ما بداند که پذیرش و احترام به قانون و اخلاقیات جامعه ضروری و مهم است و عدم اجراو پایبندی به آن می تواند زمینه مجازات و طرد از جامعه را در پی داشته باشد.
اگر نوجوان احساس استقلال عمل کند و بداند که این استقلال تا زمانی که به سمت و سوی انحرافات نرود برای او فراهم است، نهایت لذت و استفاده را می برد. در این حالت او می داند که استقلال عمل فعلی و حتی بیشتر او مرهون آن است که از آن سوءاستفاده نشود و همچنین می داند که هرگونه سوء استفاده از این استقلال عمل توسط والدین دیده می شود (در نتیجه کنترل والدین) پس از آن به نحو درست و مناسب استفاده می کند. این استقلال عمل بزرگترین کمک برای آینده نوجوان است. در این دوره مسأله دیگری که باید به فرزند نوجوان آموزش داد معیارهای اخلاقی و قانونی جامعه است. باید فرزند نوجوان ما بداند که پذیرش و احترام به قانون و اخلاقیات جامعه ضروری و مهم است و عدم اجراو پایبندی به آن می تواند زمینه مجازات و طرد از جامعه را در پی داشته باشد. اما در این زمینه باید هم از افراط و تفریط پرهیز کرد، هم از اجبار و زور.
در واقع باید نوجوان را با انجام برخی نقشها و برخی امور و در شکلی نرم و اثرگذار با این شرایط و معیارها آشنا کرد. زور و اجبار و افراط فرد نوجوان را دلزده می کند و تفریط و بی خیالی او را نسبت به این مسائل بی تفاوت بار می آورد. پس باید در این مهم نهایت دقت و ظرافت را به کار گرفت. نکته قابل ذکر در این زمینه آن است که می توانیم این امور را به شکلی کاملا” عملی در فرد ایجاد کنیم. بدین شکل که با رعایت این امور توسط فرد نوجوان او را تشویق کنیم و با سرپیچی از این معیارها به او گوشزد کنیم که کارش اشتباه بوده و تکرار آن می تواند زمینه های مجازات و طرد عمومی را فراهم کند. به عبارت دیگر تأیید و تحسین فرد نوجوان می تواند موجب خرسندی او و تکرار عمل گردد و از اینکه رفتارش مورد پذیرش و رضایت دیگران شد، لذت روانی می برد که در این مرحله برایش بسیار مطلوبتر از لذت مادی و جنسی است.
در همین زمینه باید فرد نوجوان بداند که در کنار قوانین و اخلاقیات جامعه، احترام به حقوق اجتماعی و شهروندی دیگران هم ضروری و لازم است. این امر هم، نیاز به آموزش و تجربه اجتماعی دارد. به عبارت دیگر هم باید به نوجوان خود بیاموزیم که به حقوق فردی و اجتماعی دیگران اهمیت دهد و هم زمینه هایی را فراهم کنیم تا این مهم را تجربه نماید و از طریق این تجربه بهتر بتواند این امر را فراگیرد. در مجموع می توانیم با انجام این امور و آموزش و تجربه اجتماعی در زمینه تربیت و جامعه پذیری نوجوانان خود، آنها را برای داشتن یک آینده ای سرشار از موفقیت و کامیابی آماده نموده و به آن امیدوار بود.


نوجوانی مرحله ای خاصّ از زندگیاست،تغییراتی كه در فرد به علت بلوغ، به وجود می آید در مواردی ممكن است مسیرزندگی اوراتغییر داد و تا پایان عمر،او را در شرایطی نا مطلوب قرار دهد.
نوجوانی در عادی ترینشكل خود باعثدگرگونی های عمیق در شخصیت می شود و این دگرگونی ممكن است برای افراد بالغی كه بانوجوان در تماس هستند ایجاد ناراحتی كند. درست همانطور اولین كوشش های كودك درزمان راه افتادن با حركاتی نا شیانه همراه است،تلاش نوجوان نیز برای رسیدن به بلوغو كمال شخصیتی با اشتباهات زیادی همراه می با شد.
نوجوانی چه دوره ای است؟برای تجسم بهتر این دوره،شاید مثال زیر بتواندكمكی كند:
اتومبیلی رادر نظر بگیرید كه در جادهای آسفالتی و عریض با سرعت در حال حركت است.راننده پس از طی مسافتی بدون علائم هشداردهنده كافی، ناگهان در مقابل خود،جاده ای خاكی و پر از دست انداز و موانع رامشاهده می كند،بلا فاصله از سرعت خود می كاهد و بااحتیاط كامل از كنار موانع و دستانداز ها عبور می كند.سلامت راننده و اتومبیل در گرو رؤیت دقیق موانع،تنظیمسرعت،صبر و خویشتن داری راننده است و گرنه امكان هرگونه آسیب دیدگی به شدت وجوددارد.
اگر در مثال فوق،جاده زندگی راجایگزین نمایید،دوره نوجوانی،همان بخش خاكی و پردرد سر مسیر حركت اتومبیل است.طبیعی است آنهایی موفق می شوند كه دست در دست نوجوانان این مسیر را به سلامت و باامید به آینده ای روشن طی نمایند وضمن شناخت كامل،شكیبایی را در پیش سازند.
نوجوانی، از سنین ۱۳تا۱۸ سال را سنیننوجوانی می نامند.هم چنین برخی،حد نهایی آن را تا۲۲سالگی هم ذكر كرده اند.
لازم به ذكر است كه به دلیل تاثیربرخی عوامل، دوره بلوغ گاهی زودتر>>بلوغزود رس<<و گاهیدیرتر>> بلوغ دیر رس<<آغاز میشود.
از لحاظ جنسی
قد و وزن در این سن افزایش مییابد،پسرها در این سن بی قواره می شوند وبه همین جهت مورد توجه دختران واقع نمیشوند،در اكثر پسران صدا دورگه می شود>یعنیكلفت می شود<وتمایلاتجنسی آنها بیشتر به وسیله صحبت كردن در امور جنسی،تمسخرودوری كردن دختران از پسرانارضاء میشود.
اغلب نوجوانان در این سن عاشق هنرپیشگان،معلمین و قهرمانان می شوندكه موقتی و زود گذر است و می توان آن را اولیننشانه توجه به جنس مخالف دانست.خواب وخوراك آنها كمتر می شودو به نظافت خود خیلیعلاقه نشان نمی دهند،اما برعكس علاقه زیادی به ورزش دارند.
رشد وبلوغ
یك قاعده منظم در سرعت رشد وجوددارد:ابتدا طول پاها به حداكثر خود می رسد،به دنبال آن رشد عرضی بدن و پهن شدنشانه ها پیش می آید. اولین اندام هایی كه زودتر از همه به بزرگسالی خود میرسند،عبارتند از:سر،دست و پاها.
خصوصیات۱۳ سالگی از نظردانشمند و روانشناس معروف آمریكایی
سن ۱۳ سالگی سنی در خود فرو رفتن وتفكر است كه آن را درون گرایی می گویند.

حركات و رفتارها
اغلب نوجوانان در این سن حركات دست وسر دارند به گونه ای كه اكثراً سؤالات را با شانه یا ابرو نشان می دهند،به حل جدولو معمّا علاقه مند می شوند وعده ای كار های فنی را ترجیح می دهند،به رفتن بهباشگاهها علاقه مند می شوند،كتاب خواندن را دوست دارند،پسران از فیلمهای ورزشی وپر ماجرا استقبال می كنند.در این سن پسران بیشتر جذب كارهای مكانیكی،ذوقی ومهارتیمی شوند و علاقه به كار كردن پیدا می كنند،به لباس خود اهمیت می دهند وبه همین علتقدری خرده گیر می شوند.
ازلحاظ اجتماعی
در این سن قابل اعتماد تر و وظیفهشناس تر از دوازده سالگی هستند،به معاشرت علاقه زیادی نشان نمی دهند،و بیشتر گوشهنشینی وتفكر را انتخاب می كنند. ۱۳ سالگی بهترین سن تاثیر پذیری است و معلمین میتواننداز این موقعیت به بهترین وجهی استفاده كنندچون به مدرسه خیلی علاقه مندهستند.در این سن نسبت به پول زیاد بی علاقه نیستند و به اصول مذهبی نیز توجه نشانمی دهند. ۱۳سالگی اولین سنی است كه نوجوان تلاش می كنداز خانواده دوری كرده و بهجمع دوستان و گروه بپیوندند.
نوجوان و معاشرت


نوجوان بسیاری ازآداب معاشرت و روابطاجتماعی صحیح رااز طریق برقراری با دوستان وآشنایان می آموزد.
معاشرت ازجمله نیازهای این دوره اززندگی می باشد.
ازلحاظ روانی
به مراتب آرام تر از ۱۲ سالگیاست،گاهی شاد وگاهی افسرده است.بیشتر احساس رنج می كند واگر ناراحت شود آن راآشكار نمی كند و واكنش های شدید نشان نمی دهد.خیلی حساس است و یك نوع اضطراب نسبتبه عدم موفقیت در مدرسه و عدم محبوبیت بین دوستان و اقوام احساس می كند.خیلیزودرنج و حساس است. گاهی اوقات لجبازی می كند،قهر می كند،زود تحت تاثیر گروه قرارمی گیرد و كمتر از ۱۲ ساله ها دروغ می گوید و یا تقلب می كند.
مفهوم كلی تكلیف
تكلیف در اصطلاح لغوی،از ریشه كلفتبه معنای سختی و دشواری می آید ونوجوان با وارد شدن به این مرحله از زندگی، خود راپذیرای اعمال و افعالی نمایدكه در شرع ، فرائض و واجبات نام گرفته اند و قبل ازاین مرحله ودر كودكی،موظف به انجام آن ها نبوده است.

دوستیابی در دوران بلوغ
نوجوانی سن رفاقت و دوستی هاست.آن هادر این سن عاشق دوستی اند،گاهی دوستی های آتشین در این دوره پدید می آید كه باعثمشكلاتی می شود. دوستی دراین سن،بیشتر سطحی وكمتر عمیق است. گاهی وابستگی به حدیاست كه باعث رها كردن خانواده می شود وحتی حاضرند خود را برای یكدیگر فدا كنند.
از آن جا كه نوجوانان در این دوهمحرم راز یكدیگرند،ساعتها از طریق تلفن یا حضوری با هم گفتگو می كنند. اغلب خصوصیترین مسائلی كه نمی توانند با خانواده در میان بگذارند با دوستانشان مطرح می كنند.نو جوانان اغلب ترجیح می دهند كه یك یا دو دوست ثابت داشته باشند .گاهی برای بهدست آوردن دوستی،متوسل به باج دادن می شوند.

منبع:http://mehrmihan.ir/the-passage-from-adolescence-crisis-peacefully/

 

این مطلب را به اشتراک بگذارید :

a b