انشایی در مورد نماز - میهن مهر
header

مبلیما خرید مبل

انشایی در مورد نماز

essay-on-prayer

موضوع انشا نماز

به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازاوست      عاشقم بر همه عالم که همه عالم ازاوست

 

دلم می خواست به معشوقم بگویم که دوستش دارم وگفتم اما با همین یک کلام ته دلم راضی نشد دنبال واژه های دیگری برای بیان کردن وعبارات دیگری برای انتقال این مفهوم ناب دوست داشتن گشتم .  اما باز دیدم که نشد آشکارا کم آوردم این کلمات نتوانستتد بیان کننده ی احساسات درونی ام باشند  شاید من راه درستی راانتخاب نکرده بودم بله باید کلماتی را که خودش برای مافروفرستاده را به کار می بردم کلمات خدا در دست پیامبر همان کلماتی که در کتاب آسمانیمان  قران آمده همان ها که هنگام نماز به کارمی بریم  این کلمات  به خوبی می توانند بیانگرحس من ونیازمن باشند گفتم خدا ی من مشتاقم به دوستی با تو من به یک دل بستگی  پاک قناعت دارم اما فکر کردم مگر می شود انسان باخدادوست باشداوخیلی بزرگ است ومن خیلی کوچک ،هرچند او گفته است از رگ گردن به شما نزدیکترم امارگ گردن که نزدیک مانیست عضو ی از ماست اودرمادمیده است وما عاشق به دنیاآمدیم چون نفس اودروجودماست امامن دوست داشتم بااودوستی کنم درهرحالتی همانطورکه خودش گفته ایستاده ونشسته وبر پهلو آرمیده با اوصحبت کنم به یاد حضرت ابراهیم (ع)افتادم مگرتوبه اونگفتی خلیل الله.یعنی دوست خدا پس ماهم می توانیم با تودوست باشیم درست است که اوپیامبربودوبزرگواراما من هم می توانستم برای این رابطه تلاش کنم اگریک قدم به سوی تو برمی داشتم توصد ها گام به سمت من می آمدی می دانم که تو حتی از من هم برای  این رابطه مشتاق تربودی می دانم  چقدر دلت برای آن ها که روی از توبرگرداند ه اند تنگ شده است اگر می دانستم پاره پاره وجودشان از شوق وصال از هم می گسیخت کاش آن ها هم شاخه ی گلی بردارندولباس پاکی بپوشند وبه خانه معشوق رهسپار شوند ای معشوق ترین من حالا تو دوست خوب منی اسرار درونم رامی دانی وبرملا نمی کنی تنهاکسی هستی که مطمئنم به من خیانت نمی ورزی ازمن بزرگتری وهیچ گاه پایان نمی پذیری اما…امادوستان دیگرم چطور دوستان دنیایی من افرادی مثل خودم .دوست نیمه دیگر ماست،دوست همسایه ی دل ماست .خدایا کمکم کن نیمه دیگرم را درست انتخاب کنم.کسی که مثل من با تو دوست باشد به عبادتت بپردازد عاشق تو باشد .وقتی نماز می خواند سنت حضرت فاطمه (س) را به جا می آوردوبرای دیگران هم دعا می کند ،تاتو به فرشتگانت بگویی :ببینید بنده ام چگونه از دیگران گسسته وبه من پیوسته اند،شاهد باشید که او را آمرزیده ام وحاجتش رابرآورده کردم.دوستی که مرابه تو نزدیک کند،دوستی که درتحکیم رابطه ی بین من وتو وبهبود این دوستی نقش مثبتی ایفا کند .دوستی که درقنوت نمازش زیباتریت قسمت رازونیاز با تو به یاد دیگر مؤمنان هم باشد.

به خاطر دارم دوستی می گفت:زندگی یک سفر است سفری از تو به تو،سفری که برای طی کردنش خیلی چیزها راباید آموخت وتجربه کرد.شاید هم مثل یک مدرسه است مدرسه ای که تو درون آن از ما امتحان می گیری .روزی که زندگی ما در این دنیا تمام می شود،روزی که زنگ آخرین روز مدرسه به صدا در می آید.خوش به حال آن ها که هیچ گاه غیبت نکرده اند وتکالیفشان را همیشه انجام دادند .وقتی زنگ این مدرسه بخورد خیلی خوش حال می شوم نه به خاطراین که درس وامتحان واین جورچیزها تمام می شود نه،به این دلیل که مرگ هم چیز بدی نیست چون ما رابه تو می رساند. کمک کن در آن هنگام کوله پشتی اعمالمان به اندازه ی کافی پر باشد پس دعای همیشه من در قنوت نماز برای خود ودوستانم اللهم الرزقنی توفیق الطاعه

ودر آخر از تودرخواست میکنم دوستانی به من عطانمایی که رسم بندگی رابه من بیاموزند تا بتوانم آن طور که شایسته توست زندگی کنم .

آری آن طور که شایسته بندگی توست ای تنها تکیه گاه

باتوبودن خیلی دل انگیز است درست است که توخدای خوب منی وبی نیاز اما هیچ گاه نمی توانی آن چه راکه من دارم داشته باشی یک خدای مهربان

 

 

به نام خدا

موضوع انشا: زیبایی های نماز

صدای دلنشینی گوشهایم را نوازش میکند و سکوت و تنهایی ام را در هم میشکند بویی به مشامم میرسد.عصاره عطر اقیاقیاست که با گل رز امیخته شده و فریاد دلنشین الله اکبر را با نسیم صبحگاهی به در خانه مردم می کوبد؛خدا بزرگ است.« حی علی فلاح»بشتابید به سوی رستگاری.از خواب برمی خیزم به کنار حوض می روم شنای ماهیان درون حوض مرا به یاد،شستشوی انسان بوسیله ی نماز های پنج گانه می اندازد. چه صدای دلنشینی«لا اله الا الله»معبودی جز او نیست.سجاده ام را باز می کنم،فریادی از درون،خود را به دیواره های وجودم می کوبد و انگار دیگر تحمل سکوت را ندارد.

می خواهد بغض سکوتش را بشکند و فریاد بزند و با خدای خویش راز و نیاز کند. قنوت چه لحظه زیبایی است. انسان را به یاد ان پرستویی می اندازد که سالهاست در فراغش

به افق نظاره میکند. و من در بی کسی هایم تنها نام مقدس تو را زمزمه میکنم چون تو تنها کسی هستی که در اوج فاصله ها صدایم را میشنوی. ای یاری دهنده دلهای ناامید از تو میخواهم دلم را با نورت روشن سازی ودر هنگام مصیبت ها پناه دل بی کسم باشی.نماز را دوست دارم وقتی که سر بر سجده میگذارم ودر مقابل مقام بلند تو حاجتم را میخواهم وقتی که سجده میکنم میخواهم ساخته شدن وجودم از خاک را به یاد آورم و همچنین از نعمت های بی کران خداوند تشکر کنم.وقتی نماز میخوانم به کرانه های آسمان میرسم،به اعلاء و به عروج میرسم نماز لحظه ی زیبایی است. آری چه زیباست زمانی که فرشتگان در زمان خواندن تو را همراهی میکنند و آن نور و درخششی که در چهره ی ما پدیدار می گردد.فرشتگان را ببین در دستهایشان قلم هایی است که ثواب نماز را می نویسند قلم هایشان از جنس انوار الهی است. انسان با نماز به شناخت حقیقی خدا می رسد. و چه زیباست مرگ در حال نماز.

مقاله در مورد نماز

 

چرا باید نماز بخوانیم؟چرا بايد خدا را عبادت كنيم؟ و چرا اين عبادت حتما بايد بصورت نماز باشد؟ مگر نماز چه ويژگي‌هايي دارد؟

 

نماز و اسرار تربيتي آن

• نماز موجب ياد خداست:

ياد خدا بهترين وسيله براي خويشتن داري و كنترل غرايز سركش و جلوگيري از روح طغيان است. «نمازگزار» همواره به ياد خدا مي‏باشد، خدايي كه از تمام كارهاي كوچك و بزرگ ما آگاه است، خدايي كه از آنچه در زواياي روان ما وجود دارد و يا از انديشه ما مي‏گذارد، مطلع و باخبر است و كمترين اثر ياد خدا اين است كه به خودكامگي انسان و هوسهاي وي اعتدال مي‏بخشد، چنان كه غفلت از ياد خدا و بي خبري از پاداشها و كيفرهاي او، موجب تيرگي عقل و خرد و كم فروغي آن مي‏شود.

 

انسان غافل از خدا در عاقبت اعمال و كردار خود نمي‏انديشد و براي ارضاي تمايلات و غرايز سركش خود حد و مرزي را نمي‏شناسد و اين نماز است كه او را در شبانه روز پنج بار به ياد خدا مي‏اندازد و تيرگي غفلت را از روح و روانش پاك مي‏سازد.

 

به راستي، انسان كه پايه حكومت غرايز در كانون وجود او مستحكم است، بهترين راه براي كنترل غرايز و خواستهاي مرزنشناس او همان ياد خدا، ياد كيفرهاي خطاكاران و حسابهاي دقيق و اشتباه‏ناپذير آن مي‏باشد. از اين نظر قرآن يكي از اسرار نماز را ياد خدا معرفي مي‏كند: «اقم الصلوة لذكري؛ نماز را براي ياد من بپادار!» (۱)

 

• دوري از گناه:

نمازگزار ناچار است كه براي صحت و قبولي نماز خود از بسياري از گناهان اجتناب ورزد؛ مثلا، يكي از شرايط نماز مشروع بودن و مباح بودن تمام وسايلي است كه درآن به كار مي‏رود، مانند آب وضو و غسل، جامه‏اي كه با آن نماز مي‏گزارد و مكان نمازگزار، اين موضوع سبب مي‏شود كه گرد حرام نرود و در كار و كسب خود از هر نوع حرام اجتناب نمايد؛ زيرا بسيار مشكل است كه يك فرد تنها در امور مربوط به نماز به حلال بودن آنها مقيد شود و در موارد ديگر بي پروا باشد.

گويا آيه زير به همين نكته اشاره مي‏كند و مي‏فرمايد: «ان الصلوة تنهي عن الفحشأ و المنكر؛ كه نماز (انسان را) از زشتيها و گناه باز مي‏دارد.» (۲)

 

بالاخص اگر نمازگزار متوجه باشد كه شرط قبولي نماز در پيشگاه خداوند اين است كه نمازگزار زكات و حقوق مستمندان را بپردازد؛ غيبت نكند؛ از تكبر و حسد بپرهيزد؛ از مشروبات الكلي اجتناب نمايد و با حضور قلب و توجه و نيت پاك به درگاه خدا رو آورد و به اين ترتيب نمازگزار حقيقي ناگزير است تمام اين امور را رعايت كند. روي همين جهات، پيامبر گرامي ما(صلي‌الله‌عليه‌و‌آله) مي‏فرمايد: نماز چون نهر آب صافي است كه انسان خود را در آن شست و شو دهد، هرگز بدن او آلوده و كثيف نمي‏شود. همچنين كسي كه در شبانه روز پنج مرتبه نماز بخواندو قلب خود را در اين چشمه صاف معنوي شست و شو دهد، هرگز آلودگي گناه بر دل و جان او نمي‏نشيند.

 

آثار فردي و تربيتي نماز به آنچه كه گفته شد منحصر نيست؛ ولي اين نمونه  مي‏تواند نشانه كوچكي از اسرار بزرگ اين عبادت بزرگ اسلامي باشد.

 

به نام خدا

موضوع انشا:سبک شمردن نماز

بهتر است نمازی که به جا می اورد نماز اول وقت باشد و فضیلتش به گونه ای باشد که خدا را با دیدگان دل بیند و تنها عبادتش و پرستش و نمازش برای معبودش باشد برای او که از نهان و اشکار هر چیز و هر کسی به خوبی اگاه است و در نهایت بصیرت به احوال مخلوقاتش می باشد.بهترین نماز،نمازی است  که انسان با حضور قلبی کامل و اخلاص تمام بخواند و به هیچ کس دیگری به جزخدا توجه نداشته باشد، تنها برای او و به جهت شایستگیش برای عبادت و ستایش،عبادتش کند،نه برای ترس از عواقب که عبادت بردگان است و نه برای امید مزد و ثواب که عبادت مزدوران می باشد،بلکه فقط برای شایستگی او و عشق و محبت به او باشد. در نماز باید تمام حواس متوجه معبود باشد و یا در محضر چه کسی ایستاده و مفتخر به سخن گفتن با که گشته،چنین نمازی را رسول گرامی اسلام بهتر از نماز خواندن در مسجدالحرام می داند.

اما افسوس که برخی نماز را سبک می شمارند و موقع مغتنمی برای فکر نمودن ،به کار های گوناگون دانسته و اشتباهات فراوانشان در نماز حاکی از اشفتگی ذهن و قلبشان و مشغول بودنشان به افکار گوناگون و مختلف است که قران می گوید:وای به احوال نماز گزارانی که از نمازشان غفلت کنند.شرایط صحت و کمال نماز را بتوان به اسانی و سهولت انجام داد اما انچه بسی حساس است در نماز نباید از سوی الله غافل شد.اری نمازی که برای غیر او باشد و حتی در ان نیز توجهی به سوای او معطوف باشد نمازی خداپسندانه و معراج روحانی و معنوی نیست و مقبول درگاه الهی قرارنمی گیرد  باید در نماز حضور قلب، تفهم، تعظیم، هیبت، رجاء، حیاء داشته باشد. باید در نماز طهارت، نیت، قرائت، نماز اول وقت، هرگزنباید فراموش نمودهمانا که امام حسین در جنگ نماز را فراموش نکرد، نماز بهترین حالت انسان برای در زدن خانه مقتدرترین پادشاه دو جهان و خالق مخلوقات که بر تمام حالاتشان اگاه است.شیرین ترین لحظات زندگی انسان همان هنگامی است که شهد گوارای محبت با معبود به کامش ریخته شود و مفتخر با سخن گفتن با یگانه معشوق وجود گردد.

به نام خدا

موضوع انشا:چگونه می توان در نماز به ارامش برسیم؟

ایا می دانید که چگونه در هنگام نماز خواندن می توان به ارامش رسید؟رمز و راز مسئله در این است که نماز ذکر و یاد خدا و نیایش به درگاه اوست . تو در محراب نماز و در آن هنگام که پروردگار رحمان و رحیم خود را میخوانی،با او سخن می گویی و در آن هنگام که از قرآن مجید در نماز قرائت می کنی سخن خدایت را فرامی گیری. یعنی انسان نماز گزار هم با خدا سخن می گوید و هم سخنان خدا را دریافت میکند. در فردای قیامت که در محضر خداوند حضور می یابی نمازت به بهترین شکل و نیکوترین صورت در کنارت می ایستد تا تو را شفاعت کند .

به همین جهت بر تو لازم است که اوقات نمازت را در میعادگاه ملاقات و دیدار با پروردگار جهان قرار بدهی و بر این باور باشی که وقت نماز وقت دیدار با خداوند است و زمان جدا شدن از تمام دغدغه ها و وسوسه های فکری که در طول روز داشتی و خود را از نظر روانی و روحی برای این ملاقات آماده سازی و با اذان واقامه به استقبال آن بروی و با تکبیر گفتن در آغاز و افتتاح نماز از شر وسوسه گر خناس ،به خداوند پناه ببری ، پس بر تو لازم است در آیات سوره حمد  وهر سوره دیگری که بعد از حمد انتخاب میکنی چنان تدبر و تامل نمایی گو اینکه این آیات را بطور مستقیم از خداوند در یافت میکنی و در هنگام رکوع و سجود با تقدیس و تسبیح خداوند و زاری و تضرع در پیشگاه او و در خواست حوایج خود از او به او تقرب بجویی و خود را به مقام ربوبی او نزدیک سازی و در تشهد هم به عبودیت او و رسالت حضرت محمد اقرار نمایی و اینجاست که دوباره در سلام به خدای خود سلام میدهی انگار تازه به درگاهش رسیده ای اگر با توفیق و کمک خداوند،خود را با نمازت منسجم و هماهنگ سازی و با روح نماز دمساز شوی ،زندگی تو دگرگون میشود و توام با صلاح و رستگاری تکامل میابی و تو هر روز خود را بهتر از گذشته خواهی یافت و به این باور و یقین خواهی رسی که تنها با نماز خواندن و نزدیک شدن به خدا میتوان تنها راه گشا و حلال مشکلات خود را بیابی و بدانی از این طریق می توان به ارامش رسید و نه از راه هایی که بیگانگان ان را به عنوان رسیدن به ارامش برای جوانان معرفی کرده اند.

پیامبر اسلام می فرماید:مومنی نیست که به نماز ایستد مگر این که رحمت الهی تاعرش او را احاطه می کند و فرشته ای بر او گماشته می شود که ندا می نماید،ای فرزند ادم اگر می دانستی ان چه را که در نمازت است و با که سخن می گویی هرگز از نماز ملول نمی شدی و از ان روی نمی گرداندی،اری انچه در اسمانها و زمین است باید نیایش خدا نمایند و تنها برای اوست ثنا و ستایش.

منبع : http://mehrmihan.ir/essay-on-prayer/

این مطلب را به اشتراک بگذارید :

a b